movie info: XVID 640x272 25.0fps 699.9 MB /SubEdit b.4060 (http://subedit.com.pl)/
text >>>wojtek883<<< dla Beatki.
"SIEDEMDZIESIĄT PIĘĆ"
Hej, chłopaki, chodźcie... chodźcie.
Bądźcie cicho, dzwoni...
Halo?
Halo... czy to Pani Blackhead? (czarna głowa)
Nie, tu Pani Whitehead. (biała głowa)
Przepraszam, nie ci ludzie.
Dajcie spróbować.
Nie mamy czasu na amatorszczyznę. Pokażę wam durne dzwonienie.
Mam twoje dziecko... chcesz zobaczyć je żywe?
Mowiłem wam gówniarze, żebyście wiecej nie dzwonili na ten numer.
No i co z tego, szczurza mordo?
Wpakujecie się w kłopoty. Powiem o tym tacie.
- Nie, nie powiesz. - Spróbuj mnie powstrzymać Steve.
Siadaj okularniku! - Tak, usiądziesz wreszcie?
Ktos idzie!
- Kochanie, już w porządku. - Jesteś pewien?
- Dzieci śpią, więc możemy zaszaleć.
Halo?
Wy dzieciaki, lubicie wygłupy przez telefon?
To nie ja. To był tylko żart. Ja nigdy nie robię głupich żartów.
Cóż... ja mam dla ciebie zabawę.
Puk. Puk. - Kto tam?
Mamo!
Mamo?
Prosze obudź się... wstań.
Mamo... wstań.
Wygląda, że to nie rabunek był motywem zbrodni.
Nigdy nie widziałem czegoś takiego.
Żadnych odcisków palców. Żadnych włosów.
Absolutnie żadnych śladów, za wyjątkiem jednego odcisku buta.
Coś tu musi być. Nie mogło tak poprostu zniknąć
A może szukamy ducha?
Nigdy nie widziałem ducha w jednym bucie
Znajdź coś. Teraz!
10 LAT PÓŹNIEJ
Ty mała dziwko!
Mam coś dla ciebie. Włożyć ci między cycki?
Pieprzyć to.
Kurwa!
Rozłąćz sie lachociągu! Nikogo kurwa, nie ma w domu!
- Halo? - Halo...
- Aaaa. Więc mnie znasz? O czym mówisz? Kto tam?
- Juz wiesz, kto. - Taaa? To mi kurwa przypomnij.
Jezu Chryste! Widzę co robisz.
- Gdzie do cholery jesteś? - Jestem wszędzie.
- Dlaczego mnie obserwujesz?
- Bo lubię obserwować ludzi, których mam zamiar zabić.
- Zostaw mnie. Zostaw mnie świrze. Mam ze sobą broń.
- Ja też, ale chyba jej dzisiaj nie użyję.
- Bo mam zamiar załatwić cię jak świnie w żeźni.
- Ciepło... ciepło...
- 75! - Mam cię!
- Lubisz... pieprzony idioto?!
- Kto jest królem "75"??
- Jak ty to robisz, stary? - Kiedy zaczniesz grać,
żebym mógł zgarnąć twoja forsę?
- Nigdy już w to nie zagram.
- Nie znasz karate. - Tylko spróbuj.
- Kasa... kasa... kasa...
- Hej, Marcus... akceptujesz też inne formy płatności?
- Tak, każdy rodzaj dolarów, peso, tak długo będę w stanie je wydawać.
- A co jeśli pozwolę ci zabrać mnie z tym na obiad?
- A może jednak nie.
- Dlaczego ze mną flirtujesz, Jody? Twoi starzy sie wściekną, kiedy
dowiedzą się, że zadajesz się z czarnuchem.
- Moi rodzice mnie kochają i... - Nie zakładał bym się o to.
- Poza tym, jeśli skosztujesz tej czekolady, to oszalejesz.
- Będziesz za mną łazić, kontrolować co poskutkuje zmianą szkoły.
- Dlaczego musze was szukać, jeśli macie moje pieniądze?
- Daj spokój stary... prawie zawsze ci oddaję kasę.
- Prawie robi wielką różnicę. Tak jak z Roxy... prawie zawsze w ciąży.
- Pieprz się Marcus. Ty masz zawsze coś mądrego do powiedzenia.
- Może to nie prawda, co?
- Pozwolisz mu do mnie tak mówić?
- Zagrajmy... tym razem o wszystko.
- To ja wymyśliłem grę "75". Nigdy nie przegrywam.
- Więc zapłac mi moje pieniądze, i zacznijmy w końcu imprezę.
- A może wykombinowałeś, jak oszukiwać?
- Dzwonisz do ludzi, których znasz. To nie są przypadkowe numery.
- Musimy to przerabiać każdego wieczora? Czy zasady gry sie zmieniły?
- Nie, zasady sie nie zmieniły.
- Dzwonisz do kogoś i trzymasz go na linii przez 75 sekund.
- Jeśli nie, przegrywasz. I ty przegrałeś!
- Bóg nie lubi paskudnych rzeczy. - To co z twoją matką?
- Uważaj co mówisz o mojej matce.
- Paiętałaś o pigułkach? - Nastepnym razem włóż do ciepłej wody.
Teraz to idzie.
Ty mała suko!
Tak, złap mnie za jaja.
Jesteś zboczoną małą dziewczynką, nie? To działa, moja dziewczyna.
Mała dziwko, chcesz tego..
Zaraz dojdę, jak chcesz to dostać?
- Tak mamo. Tak... mamo. Wiem.
- Mamo... zgadnij co. Myślę, że zaliczę dzisiaj ostatni egzamin.
- Tak mamo, nic się nie stanie. To sie stało w innym mieście.
- Bedzie dobrze. Kamping jest bezpieczny.
- Juz w porządku mamo. Musze iść... musze iść... kocham cię... pa.
- Gratulacje! - Gratulacje, za co?
- Za ostatni egzamin. Wszyscy mówią, że zaliczyłaś na piątkę.
- Brzmi krzykliwie.
- Nic wielkiego.
- Coś wielkiego dla mnie. - Tak? A dlaczego?
- Jesteś piękna, sexy i inteligentna. Czego mężczyzna może jeszcze chcieć?
- A co z tą paskudną, grubą, głupią laską, z która kręciłeś w zeszłym semestrze?
- Daj spokój, Karina. Nie była taka gruba.
- Może podać mikrofon? To był żart.
- Słuchaj Karina, popełniłem wielki błąd.
- Chce, żebyś wiedziała, jak bardzo mi przykro.
- Wiesz, że na koniec każdego semestru wydaję ekstremalnie zarąbiste przyjęcie.
- Pomyślałem, że może przyjdziesz? - Nie wydaje mi się, że to dobry pomysł.
- Cześć Brandon! - Nie mów "cześć Brandon" do niego.
- Jak jest z twoim naturalnym instynktem?
- Coś wam zrobiłem? Nie wiem co z twoim instynktem,
ale mój każe mi cię wykastrować
- Więc, Karina, jak będzie? - Nie wiem Brandon...
- Co znaczy... jak będzie? - Brandon zaprasza mnie na przyjęcie.
- Naprawdę? Masz na mysli to ekskluzywne przyjęcie?
- Przyjęcie? Dziewczyny....!
- Słuchajcie, egzaminy skończone, powinniście gdzieś wyjść.
- Nie mamy nic do roboty. Powinniśmy iść.
- Idziemy!.
- Co słychać "dwuczasowcu"? - Lubisz żyć podwójnym życiem?
- Zwolnij troche dzieciaku.
- Skopię ci dupsko, ziomalu.
- Mógłbym ci dołożyż z każdej strony, ale z drugiej strony...
dawniej dokopywało sie dupkom za friko a teraz czuje że muszę zabłysnąć.
- Marcus, nie będziesz "zabłyszczał" na przyjęciu Brandona. Prawda Brandon?
- Organizujesz przyjęcie, ziomal? - Tak, ale wiesz... to rodzaj
przyjęcia ekskluzywnego.
- No to co, możemy przyjść? - Przykro mi chłopcy.
- Jesli ja idę, to ekipa też.
- Jeśli ona idzie, to ekipa też. - Więc jak? Około piątej?
- Piąte brzmi dobrze. - Karina, upewnij się, że "ekipa"
będzie gotowa
- Albo z imprezy będą nici.
- Dlaczego tak to wyszło? - On jest całkiem słodki.
- Oddzwonię do ciebie.
- Cholera Criton! Moje biuro ma drzwi i to z jakiegoś powodu.
- Pamietasz to?
- John, to już dziesięć lat.
- Wydaje mi się, że sprawa Whaley`a jest skończona. Zostaw to.
- David, te sprawy sie łączą. Wiem, że potrafisz to zobaczyć.
- To co widzę, to błąd który popełniłem...
wysyłając cię do domu Whaley`a dziesięć lat temu.
- Ten sam rodzaj broni, te same okoliczności.
- Ten koleś dostał telefon, zanim go zabito.
- John, sprawa Whaley`a jest jedną z wielu nierozwiązanych spraw o morderstwo.
- Nie jest pierwszą i nie ostatnią. - Pozwól mi trochę pokopać.
- Nie marnuj mojego czasu, nierozwiązaną sprawą z przed 10 lat,
kiedy prasa mnie dręczy o ciało porzucone dzisiaj na ulicy.
- Chciałbym rozwiązać tą sprawę, ale nie mogę.
- Poprostu to zostaw. Wynoś się stąd.
- Myślę, że będę ponad średnią w tym semestrze. Było warto.
- Super, więc Jody... będzie... miała... piątkę z plusem... z chemii.
- Jeśli przeleżysz wystarczająco długo na sofie profesora Gordona.
to dostaniesz nawet więcej.
- Jestem jego asystentką. - Taaa, a ja mam kontakt z Załogą G.
- Jestem przekonany, że ma bardzo dużo zajęć praktycznych.
- Idę do ubikacji.
- Kareem, nie rób tego. - Nie rób czego? Całowania cię?
- Skradania sie za mną, jak kretyn. - Jeśli myślisz o odejściu, to odpuść sobie,
- Razem przyszliśmy i razem wyjdziemy. - Jesteś wariat..
- Hej, co tu robisz człowieku, zmieniasz pampersa?
- Nie moge mieć chwili spokoju, nawet w kiblu?
- Wszyscy już w samochodzie? - Tak. Umyjesz ręce?
- Nie! - Spadaj!
- Myślicie, że zasłużył na drugą szansę? - Dziewczyno... raz oszukał, zrobi to znowu.
- Myślę, że jeśli kogoś naprawdę kochasz, to powinnaś być w stanie wybaczyć.
- Wybaczyć... może... zapomnieć... nigdy!
- Myślisz, że to zadziała? Spójrz na to wspaniałe ciało...
- Jestem gotowy na chłopców.
- Nie... to znowu nie to.
Musimy przez to przechodzić, za każdym razem, gdy gdzieś idziemy?
- Spoko stary, musze wyglądać dobrze. Jeszcze tylko jedna rzecz...
- Zdjecie! Stójcie spokojnie!
- Uśmiechamy się... Na trzy... raz... dwa... trzy.
- Dalej ekipa! Jedziemy!
Spokojnie, spokojnie. - Jakie słodkie, daj zobaczyć.
- Daj spokój stary, nie zaczynaj tych pierdół.
0 To jeszcze nie to, zaczekajcie. - Weź mój mp3 player.
I papier toaletowy!
- Pośpieszmy się! - Ludzie jedźmy!
- Cześć partnerze! - Zamknij drzwi.
- Co sie stało? - Przyjżyj sie temu.
- Daj spokój John. - Poskładałem do kupy wszystkie informacje,
jakie udało mi sie zdobyć.
- Zostałeś skierowny do tej sprawy?
- A co na to szef? - Żebym zrobił co mogę.
- Jak myślisz, gdzie są teraz dzieci Whaley`ów? - W różnych miejscach.
- Niektórzy poszli do swoich krewnych, inni do rodzin zastępczych.
- Jakieś zmiany nazwisk? - Tak, większość z nich została
legalnie adoptowana.
- Dobra, przejżymy te akta, ale to wszystko co mogę zrobić.
- Możesz gdzies stanąć, muszę do toalety... proszę?!
- Czy to jest owca?
- Pośpiesz się z tym co masz zrobić i wynośmy się stąd.
- Halo... jest ktoś w domu?
- Założę się, że jak zaczniemy kraść, to na pewno ktoś przyjdzie.
Wszyscy jesteście martwi!.
- To jakieś gówno... zaczekam w samochodzie.
- Przestań dzwonić na moim cholernym dzwonku!
- Co moge dla was zrobić? - Moja koleżanka musi do toalety.
- Pewni chcesz klucze? - Proszę...
- Co to jest?
- Nie, dziękuję... poczekam. - Jak chcesz... ładnych parę mil.
- Baw się dobrze.
- Masz naprawdę piękne usta.
- Dziękuję.
Ładnych pare mil...
Idę zrobić.
Karina?
Jody?
Kochanie, czy to ty?
Nie kręć się tu Marcus!
- Tylko sie z tobą wygłupiam, kochanie.
Nie łapię zasięgu... Boże...
/Oto najnowsze alarmujące wiadomości:
/Ciało szkolnego kierowcy, Chuck`a Newton`a znalezione dziś rano w jego domu,
na obrzeżach Dalesborough.
/Policja nie ujawnia szczegółów, ale ofiarę zabito najprawdopodobniej siekierą.
/Newton był jednym z ocalałych z masakry rodziny Whaley.
/Ktokolwiek posiada informację na ten temat, proszony jest o kontakt z Policją w Penhurst.
/A teraz Jane Wilson z prognozą pogody.
/Dzieki Joe, czuć chłód, zapowiada się najzimniejszy okres tej zimy.
Daj spokój kochanie, to był tylko żart. - Możemu po prostu jechać?
- Bądżcie ostrożni.
- Mowili w wiadomościach, że będzie cholernie zimno.
- Marcus... Jedź!
- To dla ciebie. - Chodźmy.
- Przykro mi, ale akta muszą zostać w tym pokoju.
- Jak mamy tu pracować? - Załatwimy to jakoś.
- Dziękujemy za pomoc.
Chuck Newton, gdzie jesteś?
- Wydaje mi się, że znaleźliśmy naszą ofiarę.
- Jason Charles Anthony, adoptowany przez Karen i Roberta Newton.
- Miałeś rację.
- Jak znajdziemy dzieci, które jeszcze żyją? To chciałbym wiedzieć.
- Jesteśmy.
- Nienawidzę glin.
- Przepraszam, ale nie wydaje mi się, żebyśmy złamali jakieś prawo, Oficerze?!
- Jest Pan prawdziwym Oficerem, prawda?
- Prawo jazdy i dowód rejestracyjny, proszę.
- Nazywam się Brandon O'Connell. - Jesteś synem Mitch`a O'Connell?
- Ho.. jest też sprytny. - Tak, mój tata jest właścicielem
tego miejsca, łącznie z....
połową tego miasta, a dzięki jego podatkom możecie jeżdzić w kółko
w swoim świetnym samochodzie.
- Ooo, przepraszam... nie wiedziałem, że to ty jesteś Pan O'Connell.
- Ale robimy właśnie ostatni patrol tego wieczora,
i nie chcemy, abyście wpakowali się w jakies kłopoty.
- To wszystko Oficerze?
- Wszystko.
- Jedźcie dalej.
- Jedź dalej, dupku.
- Nie udało ci się zamnkąć czarnucha!!!
- Cholera!!
- To jest to? - Jest ogromny.
- Jest ostre! - Człowieku, o co chodzi z tymi kamerami?
- Mój tata jest producentem telewizyjnym.
- Robi reality-show o ludziach, żyjących razem w jednym domu z kamerami...
ale każdy może wpaść w obiektyw żadna rewelacja, wiecie.
"Bełkot..." - Cześć B!
- Nie masz nic przeciwko, że zacząłem przyjęcie? - Nie, nie mam.
- Wybaczcie, gdzie moje maniery?
- Studentka chemii Jody Walters, prawda? - Tak, a ty to kto?
- Szalony Cal. Calucious Dupree, ale mów mi Cal.
- Robiłem prezentację, jak chemicznie zredukować efekt kaca po ciężkim piciu.
- Tak naprawde to to nie działa. - Działa, 10 piw i zero kaca.
- Masz, weź to zanim zaczniesz pić.
- W nagłym wypadku weź i...
użyj.
- To jest porąbane. - Chyba zwymiotuję.
- Cal, zanim wystraszysz wszystkich gości i wyjdą, może byśmy...
- Przechadzka! - Dlaczego nie oprowadzisz gości?
- Przechadzka? - Jasne, chodźmy.
- To mój ulubiony.
- "Konfesjonał".
- Cokolwiek zdarzy się w "konfesjonale"...
tam też zostaje.
- Tutaj "pakujecie".
- Dobrze idzie, kochanie?
- Tu się gra w kulki. A może się podskakuje?
- Dawaj dalej... dawaj dalej!
- To jest pokój kontroli. - Po co to wszystko?
- Możesz widzieć wszystko! - Kamery są w każdym pomieszczeniu.
- Na plywali, pokoju gościnnym, Nic nie umknie reality-show.
- Przecież wiesz, że nie piję?
- Najlepszy czas, żeby zacząć. - Nie... tam jest.
- To twoja szansa.
- Idź z nią zagadać. - Z kim?
- Lisa, dziewczyna o której śnisz już prawie od roku.
- Tak... Lisa.
- Idzie tu. - Marcus, gdzie idziesz?
- Cześć.
- Dobrze się bawisz?
- Chyba nie wzięłaś tej tabletki? - Tak... wzięła.
- Tak, wzięłam, ale to absolutnie bezpieczne, dziewczyny.
- Wiem, że Cal jest trochę szurnięty, ale ma piątkę z chemii.
- Ty też, a nie masz pojęcia, czym jest tabela pierwiastków, słonko.
- Myślę, że on jest słodki. - Dla ciebie każdy jest słodki.
- Mówcie co chcecie, ale zawsze jest tylko jedna szansa w życiu, więc
albo ją łapcie, albo idźcie do domu.
- Nie dla wszystkich to jest proste. - Spokojnie, to jest jak z seksem...
- Chociaż raz, musisz odlecieć.
- Wiesz Karina, muszę się z nią zgodzić, łap szansę.
- Może Brandon odpali rakietę. - Myślałam, że lubicie Brandona.
- Jestem nawalona.
- Pani Easton?
- Melissa Easton?
- Mamy wydział socjalny, mogę wezwać ich pracownika.
- Ludzie którzy mają pracę nie mieszkają w przyczepach, Hastings!
- Dzięki za poradę.
- Nie mamy nakazu.
- Prosze Pana? Criton!
- Prosze się odwrócić z rękami w górze!
Jezu!
- Myślę, że znaleźliśmy Melissę.
- Powiadom biuro.
- W porządku?
- Tak myślę.
- Jest ich jeszcze czworo. Gdzie teraz są?
- Dwoje na Uniwersytecie Brattmar, jeden w Farley.
- A ostatni? - Nie mam namiarów.
- Przybrani rodzice, zgłosili jego zaginięcie, 3 lata temu.
- Co teraz zrobimy? - Jedziemy do Brattmar.
- Gotowi... gwiazdy Hollywood... - Colin Farrell, teraz ty..
Tara Reid. Ty... - Eric Benét.
- Carmen Electra.
- Nie... czekaj... Dennis Rodman.
Pij... pij... pij...
- Mam... mam... pieprzone głupie gry. Ja zaczynam... pytania.
- Nie podoba ci się mój dom, przyjęcie ani gry które wybieram...
masz jakiś lepszy, kurwa pomysł?
- W rzeczy samej... mam.
- 75. Oto zasady.
- Po pierwsze i na przyszłość, zawsze powtarzam,zawsze, wbijasz gwiazdkę i 67,
zanim wybierzesz jakiś numer.
- Inaczej, kretyn z drugiej strony linii namierzy cię i oddzwoni.
- Macie 75 sekund.
- To minuta i 15 sek. aby nabrać osobę na drugim końcu,
że to co mówicie, jest absolutną prawdą.
- Jeśli odłoży słuchawkę - przegrywasz, zaśmieje się - przegrywasz.
- Albo, jeśli nie kupi gówna, które jej wkręcacie - przegrywacie.
- Więc mamy wybrac przypadkowy numer w naszym rejonie?
- Nie... zadzwoń do mamy.
- Oczywiście, że przypadkowe numery to sedno tej zabawy.
- Dobra, kto chce być pierwszy? - Ja, pozwól mi pierwszej!
- Zasada numer jeden... gwiazdka a potem 67, zanim zadzwonisz.
- A ty Barbie, straciłaś swój czas. - Ooo... chodź tu.
- O.K. kto następny? - Ja idę...
- Gwiazdka... 67...
- Halo?
- Znalazłem twojego psa... martwego na ulicy!
- O mój Boże! - Jego małe ciałko leży obok mnie.
- Przepraszam... przypadkowo wybrałam ten numer...
kiedy kładłam sie na plecy.
- Myślę... może mogła byś...
O.K... leżę już na plecach, Roy. Co chcesz, żebym dotknęła?
- Hej słodziutka, jest twój mąż? - Nie, nie ma... kto dzwoni?
- Nie chcę teraz mówić, ale... muszę to zrzucić z serca...
- Zrobiłam to... słyszysz? Właśnie to kurwa zrobiłam!
- Dlaczego dzwonisz do mnie? I kto ty kurwa jesteś?
- Zabiłam tego drania, tak jak mi kazałeś.
- Moje sutki, są takie twarde...
- Oh Roy, chciałbyś tu być...
- Dochodzę... jeszcze tylko trochę... jeszcze trochę...
- Powiedzmy, że twój mąż jest słodki, ale rżnie się na dwie strony!
- Kobieto, jesteś walnięta, nie ten numer... dzwonię na pieprzoną policję.
- Musze już iść. Kocham cię.
- Nieważne co się stanie, zawsze pemiętaj... 75, skurczybyku!
- 75, ty zboku. - 75!
- Teraz ja chcę spróbować. - Nie, wcale nie chcesz.
- Profesro jesteś czy co? Dawaj zagram, dobra?
- Dobra.
Halo?
- Co robisz? - Tylko... pracuję.
- Wiem, bo cię obserwuję.
- To mnie przeraża. - Powinno, bo chcę cię zabić.
- Więc... obserwujesz mnie i jesteś zabójcą... więc to cię ucieszy.
- Nie mów, że zapomniałeś wcisnąć gwiazdki i 67, przed połączeniem?
- Nie... wcisnąłem. - To dlaczego cholerny telefon dzwoni?
- Może po prostu ktoś dzwoni. - Odbierzmy.
- Już się rozłączamy, czy po prostu nie lubisz mojej pracy?
- Jestem trochę zajęty, ale noc jeszcze młoda.
- To jest super, ktoś też bawi sie w "75".
- To nie jest kurwa śmieszne!
- Głupi dupek! Przez ciebie skurwysynu będziemy musieli się stąd wynosić!
- Kareem, wyluzuj. - Tak, stary psie, nie przeginaj.
- Pieprz się!
- Czego? - Jeszcze nie skończyłem.
- Pieprz się! - Nie, ty się pieprz!
- To ty do mnie zadzwoniłeś, pamietasz?
- Myślisz, że robie sobie żarty? Że to jakaś pieprzona gra?
- Już nie... mam ochotę zaprosić cię do mojego domu,
i dzielić się swoją pracą. To dalekie od jakiejś gry.
- Słuchaj, chory pierdolcu... zadzwoń jeszcze raz, a obiecuję,
że cie dorwę i połamię wszystkie gnaty!
- Nie, jeśli dorwę cie pierwszy!
- To chyba tylko jakiś świr.
- Tak, to nic takiego. - Myślę żeby zadzwonić na Policję.
- Nie, najbliższy posterunek, jest około 45 min drogi stąd.
- Poza tym, nikt nie wie, gdzie jest ten dom.
- Jak tego, że my tu jesteśmy.
- To jakieś pieprzenie.
- Może Brandon ma rację. Może to tylko przypadkowy świr.
- Uspokój sie skarbie, reagujesz za ostro. I jesteś za twardy dla twojego przyjaciela.
- Pieprzyć go, to kumpel Marcusa. - Chodż kochanie, zwiedzimy pięterko.
- Dlaczego nie imprezujemy???
- Niech zagra muza!!!!
- Ooo, ty suczko!
- Co to jest? - Kondom.
- Wiem co to jest. Ale co to oznacza?
- To znaczy, że lepiej trzymaj się z dala od tej grubej dziewczyny.
- Myślę, że Roxy jest w porządku, wiesz jak to działa, czy wracamy na imprezę?
- To nie było śmieszne. - Podać mikrofon?
- To nie mój rozmiar... używam Magnum! Będę się musiał wciskać!
- Wiem tatuśku, ale jeśli chcesz się wcisnąć we mnie...
to musisz najpierw wcisnąć się w to.
- A może poprostu wsadzę tam głowę? - A może wsadzisz tam język?
- A może o tym zapomnijmy...
- Możesz to wziąść? - Co to jest?
- Z jakiego powodu?
- Jest piękna... - Cóz mam powiedzieć...
- Pizza w drodze... potrzebuję adres. - Poczekaj... jaki tu jest adres?
- Mission Road 5100.
- Mission Road 5100? - Tak to jedyny dom...
- Kto to był? Kto to kurwa był i dlaczego dajesz nieznajomemu adres tego domu?
- Co z wami nie tak ludzie? - Czego?
- Kto to kurwa był?
- Spoko... spoko... - Co się dzieje?
- Podała namiary tego domu, komuś kto teraz dzwonił!
- Pewnie temu co dzwonił, przez całą noc.
- Jaki masz problem? To gość od Pizzy. - Gość od Pizzy?
- To na pewno ten skurwiel, który dzwonił wcześniej, człowieku.
- Dobra, słuchajcie... od teraz, nikt nie odbiera telefonu, w porządku?
- Nikt!
/- Tylko ten brat jest znaną rodziną...
- Taaa... Jezu... a ostatni znany adres?
- Ta... mam to... Dzięki!
- Jak mówiłam, trzeci z rodzeństwa Farleyów zaginął kilka miesięcy temu.
- Mieliśmy adres w Hawk County, a teraz to...
- Cholera.
- Cześć, cieszę się, że jesteście. - Co tu mamy?
- Pojedyncze morderstwo. Wygląda paskudnie. Trzymajcie głowy wysoko.
- Nie mogę się doczekać, żeby to zobaczyć.
- Uuuuu... dzwonek... - Ostrożnie to może być ten świr.
- Czyż to nie romantyczne? Że mogę zaraz umrzeć?
- Pozwólcie mi wpaść w nastrój, odpowiedni dla mojej śmierci.
- A co jeśli faktycznie jakiś psychol stoi za drzwiami?
- Będzie dobrze, to pewnie jakaś pijana małolata, która zabładziła.
- Nie ma tu nikogo oprócz nas... - I walniętego "Pizza-mordercy"...
- To nie jest śmieszne fiucie! - Olewam to.
- Sprawdzę co z nią. - Nie, daj spokój kochanie, czekaj...
- To jest jak...
- Becky nie żyje!
- Oskar za rolę...
"Becky nie żyje!"
- To nie jest śmieszne, Julie.
- Słyszałeś coś? - Mówiłaś coś?
- Poważnie, chyba coś słyszałam. - Nie przjmuj się tym.
- Powinniśmy wejść do środka. - Dlaczego?
- Skoro na zewnątrz świetnie się bawimy.
- Czekaj... chyba dość gry wstępnej? - Co ci chodzi po tej małej głowie?
- Głowie?
- Chcesz zobaczyć na jak długo mogę wstrzymać oddech?
- Pozdrów ode mnie tych z Tytanika.
- Jak było? - Perfekcyjnie.
- Kareem?
- Słyszałaś coś?
- Kochanie, to dziwne, a to nie zioło. - Co się z tobą dzieje?
- Nie czuje sie tu dobrze.
- Jesteśmy pośrodku niczego, z daleka od wszystkiego i wszystkich.
- Myżlę, że to zielsko robi z ciebie paranoika.
- Oddaj moje zielsko, skarbie.
- Musimy sie stąd wynosić. Mówiłem ci, że coś się tu dzieje.
- Cholerni martwi ludzie, leżą w cholernym jakuzi.
- Myślisz, że jestem paranoikiem? Idź i zobacz sama.
- Dobra Kareem, posuwasz się za daleko. Chcesz jechać, to jedźmy.
- Ale nie musisz wymyślać kłamstw o trupach w jakuzi.
- Cholera... Cholera wiem co widziałem!
- Bierz swoje graty. Pieprzyć ekipę, pieprzyć pakowanie... wynosimy się.
- Dobra...
- Więc, za trzy dni, jest następna impreza...
- Marcus, otwieraj drzwi! - Uprawiam sex, wróć za... dwa dni.
- Co znowu? - Musimy się wynosić.
- Dzieje sie tu jakieś gówno.
- Co się dzieje? - Wydaje mu się, że widzi trupy w jakuzi.
- Wiem, co do cholery widziałem!
- To jakuzi? - Tak.
- To na dole? - Tak.
- Ono jest puste.
- Człowieku, to jedyne pieprzone jakuzi tutaj. A ja wiem co widziałem, cholera,
- Marcus, coś tu się dzieje, musimy sie zwijać.
- Dobra, sprawdzę to... potem zbierzemy całą ekipę i sprawdzimy to jeszcze raz.
- Sprawdżcie dół, my tutaj, a potem drugie skrzydło.
- Zbierzemy ekipę i zobaczymy, O.K.?. - A jak coś zobaczysz... krzycz!
- Cykor... przestań jarać tyle zielska.
- Trochę tu strasznie.
- Boję sie.
- Moja dziewczyna Jody, jest w jednym z tych pokoi, dobra?.
- Rozdzielimy się i zróbmy to szybko. Ja sprawdzę tą a ty tamtą stronę, O.K.?
- Mam tego dość. - Daj spokój.
- Cholera... w cos wdepnęłam...
- Chodź.
- Marcus, lepiej, żeby to było poważne, bo jeśli nie, to cię zabiję.
- Wierzę ci stary, ciągle cos widzę, ale ci popieprzeńcy mi nie wierzą.
- Chodźmy.
- Nie zabawimy tu długo i tak, i tak.
- Mówię ci... widziałem te twarze w ogniu kominka, to było jak...
- Cholera!
- Co jest? - Poczekajcie...
- Zapomniałem o Annie.
"Anna"... "Anna"...
- To poważna sprawa!
- O cholera!!!
- Uciekaj Jody!
- Musimy spadać, Jody!
- Biegnij!
- Otwórz drzwi!
- Czy to wystarczjąco śmiertelne dla ciebie, Jody?
- Zginiemy tu... - Nikt tu nie umrze.
- A może "nikt więcej" tutaj nie umrze, bo tam leży dziewczyna,
z gardłem podciętym od ucha do ucha....
- I tak tu umrzemy. - Ktoś musi znać odpowiedzi... Brandon?
- Kim był ten facet? Coście, kurwa zrobili z moim przyjęciem?
- Ochłodnij człowieku...
- Wiedziałem, że nie powinienem cię zapraszać, ani twoich
pieprzonych kolesiów z czarnego getta!!!
- Pierz się! - Sam się pieprz, no chodź, no...
- Brandon, kontroluj się! Gdyby nie on, już byśmy nie żyli.
- Daj mi ten kij, stary.
- Albo pomogę mu skopać ci dupę.
- Dawaj kij... kij... w porządku?!
- To była twoja gra. To była twoja pieprzona gra, Marcus!!
- Otwórzcie drzwi, to my! - Otwórzcie drzwi!!
- Marcus? Jody? Pośpieszcie się!
- Na dole jest jedna rzeźnia! - Wszyscy nie żyją!
- Ludzie... wszyscy kurwa umrzemy!!
- Mieliście kurwa szczęście, że uciekliście. Jest ranny?
- Nie, nie jest. Przypadkowo się ogłuszył.
- To wszystko twoja wina! Zabiję cię!
- To nie jego wina!
- Tak? To czyja? - Nie ważne czyja to wina.
- W tym domu jest psychopata z siekierą. Może to jego obwinimy, co?
- Jesli przestaniecie udowadniać sobie, kto ma większego fiuta...
to może uda nam się wyjść stąd żywo.
- Hej...
przepraszam, że cię walnąłem.
- Spoko... zrobiłeś co musiałeś.
- Przepraszam... przyjaciele?
- Minęło juz pół godziny, a nie widzieliśmy, ani nie słyszeliśmy niczego.
- Pójde po klucze. - Idę z tobą.
- Nie, zostań. Klucze są w biurze mojego ojca.
- Wróce zanim sie obejrzysz. - Tak, ale jeśli pójde z tobą...
- Karina... mój fiut jest większy.
- Myślę, że wygram.
- Ciągle nie wiemy czy Shawn jeszcze żyje..
- Poczekaj... nie wyjedziemy, jeśli sie nie upewnimy.
- Brandon, idź po klucze. My poszukamy Shawn`a...
żywego, lub... martwego.
- A co z nami? - Ty i Scott zostańcie z dziewczynami.
- Jeśli ten gnój wróci, to skopcie mu dupsko. Tak jak ja Scottowi.
- Chodźmy.
- Karina, co tu robisz?
- Pomyślałam, że mogę ci pomóc i miałam cholera rację.
- Zabierz klucze i spadamy.
- Nie mamy czasu na próby z każdym samochodem. Muszę mieć moje klucze.
- Pośpiesz sie! - Nie moge ich znaleźć.
- Cholera Brandon... szybciej! - Mam je.
- Powinni już wrócić, no nie? - Czekamy tu już zbyt długo.
- Wrócą... na razie czekamy. - Na co... aż mi głowa spanie na podłogę?
- A co możemy zrobić? - Jaki mamy wybór?
- Dobra... umrzemy... tyle... jesteśmy trupy. - Możesz się kurwa zamknąć?
- Spoko z nią, bracie.
- Nie umrzemy.
- Wiem, jak odpalić auto bez kluczyków. - I zrobię to, żeby nas stąd wydostać.
- Nie, Cal, proszę.
- Jeśli opuścisz ten pokój... to umrzesz.
- Proszę.
- Znajdźmy Shawn`a... i wynośmy się stąd.
- Próbowałem ją uratować... ale nie mogłem. - Przepraszam.
- Obudź się kochanie.... Musimy iść... musimy iść.
- Musimy iść Roxy! Musimy iść.
- Dalej kochanie... musimy iść...
- Zostaw mnie... Nie dotykaj mnie!
- Musimy iść...
"OnStar" "Onstar" aktywowany.
"OnStar", w czym można pomóc Panie O'Connell?
- Panie O'Connell? Wszystko w porządku? Może wysłać pomoc?
- To on.
- Pieprzyć to/
- Walcz jak mężczyzna, popieprzeńcu! - No chodź!
- Chodź... walcz jak mężczyzna!
- Siekiera!
- Dawaj tą pieprzoną siekierę!
- Walnij go!
- Coś ty kurwa zrobił ?
/"Scott nie żyje. Przyjdźcie szybko"
- Jesteś cała?
- Jody nie żyje.
- Scottowi całkiem odwaliło. - Scott żyje?
- Tak, ale całkiem zwariował. - Musimy go ocalić, dotrzemy do niego.
- Słuchaj mnie... Scott zabił Kareem`a, i próbował zabić mnie.
- Shawn...
- Dokąd on idzie?
- Shawn!
- Scott, dlaczego to robisz? - Co sie z tobą stało, Scott?
- Wy i wasi pieprzeni przyjaciele ograbiliście mnie z mojego życia...
a ty mnie pytasz, dlaczego?
- Ta pieprzona gra ukradła mi życie, Marcus.
/Pokaże wam jak robić głupie telefony.
- Myslisz, że to przyjemnie widzieć swoich rodziców, mordowanych
na twoich oczach?
- Wszystko przez pierdoloną grę!!
- Oczywiście miałem po tym problemy, ale nie tyle, żeby wysłać mnie
do rodziny Farley`ów.
- Wiesz jacy byli popieprzeni?
/Próbowałem ją ratować... przepraszam...
/No, profesorku... gramy, w porządku?.
/Wiesz, że nie piję.
/Nienawidzę gliniarzy.
/Zabierz moją mp3!
- To nie jest Scott. - Co?
/Potrzebujesz pomocy przy zmianie pampersa?
- To jest William.
- Co?
- Ty i twoje durne telefony... Po tym wszystkim co się stało...
ciągle myślisz, że to pieprzona gra?
- Można ci pomóc. - Nie chcę żadnej pomocy.
- Dostawałem pomoc... każdego pieprzonego dnia...
przez ostatnie 10 lat.
- Jedyne co może mi pomóc... to zabicie moich problemów...
jeden po drugim.
- Dziekuję.
- Przeraża was?
- Był moim najlepszym przyjacielem u Farley`ów.
- Dal mi nowe życie, po tym jak ukradliście moje.
- Wybacz mi.
- Nigdy więcej straconych zakończeń.
- Problem mojego brata polegał na tym, że...
był za słaby. Mówił w języku czarnuchów.
- Wdał sie z wami w układ aby grać w tą pieprzoną grę.
- W tą sama pieprzoną grę, która zabiła moich rodziców!
- Myślałeś, że jeżeli zagram w tą grę, to nie wpędzi mnie to w obłęd?
- To było 12 lat temu! - Pieprz się... niczego się kurwa nie nauczyłeś!
- Ukradłeś mi życie, Marcus.
- Teraz ja, ukradnę twoje.
- Pieprzona suka!
- Nie! - Stój!
- Wygląda, że mamy twojego człowieka.
- Dobra robota, stary.
- Jeden chyba przeżył.
- Jezu, to miejsce, to prawdziwa rzeźnia.
- Weź to spokojnie. - Biedny dzieciak.
- Już sie nie bój, zajmiemy się tobą.
- Już wszystko skończone.
Odwiedź www.NAPiSY.info